Archiwum dla Luty, 2012

W minioną środę razem z Seniorami zagłębialiśmy się w opcje naszych aparatów. Próbowaliśmy wyjaśnić czym jest ekspozycja w fotografii i odkrywaliśmy, do fotografowania jakich scen, są dostosowane nasze aparaty. Okazało się, że nawet najprostsze aparaty kompaktowe mają opcje robienia zdjęć portretowych, sportowych, krajobrazów, makro, przy słabym oświetleniu itp. Wybierając jakikolwiek tryb, aparat automatycznie dobiera odpowiednią ekspozycję do fotografowanej sceny. Ekspozycję możemy oczywiście ustawiać też samodzielnie, o ile model naszego aparatu ma taką możliwość. Szczegółowy opis treści zajęć z ekspozycji jest zamieszczony w poprzednim wpisie, zainteresowanych serdecznie zapraszam.

Następne spotkanie z grupą dorosłych odbędzie się 7.03.2012r., na którym zajmiemy się kompozycją.

“Publikacja została sfinansowana ze środków pochodzących z darowizny Departamentu Stanu USA. Zawarte w niej opinie, stwierdzenia i konkluzje wyrażają przekonania autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Departamentu Stanu USA”

Ekspozycja

Posted: 21 lutego 2012 in Samouczek

Dzisiejszy wpis będzie poświęcony temu,

czym zajmowaliśmy się na zajęciach

zatytułowanych „Ekspozycja”

 

Na tych zajęciach poznaliśmy tryby pracy aparatu oraz najpopularniejsze programy tematyczne dla aparatów cyfrowych.

Lustrzanki amatorskie i półprofesjonalne posiadają tarczę trybów pracy.  Niektóre droższe aparaty kompaktowe również są w nią wyposażone. Reszta aparatów cyfrowych posiada takie funkcje w cyfrowym menu ustawień. Powyżej pokazane są przykłady pokręteł dla dwóch najpopularniejszych marek lustrzanek, najbardziej znaczących na rynku fotografii.

W tym trybie pracy aparatu manipulujemy czasem naświetlenia. Przysłona sama dobiera optymalne wartości i jest sterowana przez komputer aparatu. Preselekcji czasu używamy najczęściej, kiedy chcemy pokazać ruch, przemijanie. Stosowana jest również w fotografii sportowej podczas panoramowania (nie mylić z panoramą). Im dłuższy czas tym obiekty w ruchu są bardziej rozmazane.  Korzystanie z bardzo długich czasów, w zależności od zastanych warunków świetlnych, wymaga często użycia statywu lub monopodu.  Na powyższym slajdzie widzimy, że przy czasie 1/125 sek ruch płynącej wody jest praktycznie zamrożony. Im dłuższy czas tym tym woda staje się na zdjęciach bardziej rozmyta.

Tryb ten pomaga wyodrębnić z kadru elementy, na których nam najbardziej zależy pozostawiając w „mgle” elementy mniej ważne w kadrze.  Tryb ten korzysta z mechanicznego elementu każdego obiektywu – przysłony, czyli blaszanych płatków delikatnie na siebie nachodzących, które kontrolują ilość światła wpadającego do aparatu.  Ilość światła określane jest przy pomocy literki „f”. Im „f” mniejsze, tym jaśniejszy jest aparat. Obiektywy jasne zaczynają się od f/1.8 i dochodzą do f/1.2 lub jeszcze mniejszych wartości. Są to dość drogie obiektywy. Jednakże pozwalają robić zdjęcia bez użycia statywu w ciężkich warunkach oświetleniowych takich jak wnętrza mrocznych katedr, muzea, itp. obiekty, gdzie zazwyczaj zakazane jest używanie lamp błyskowych. Bardzo dobrze, jasne obiektywy, spisują się w zdjęciach portretowych.  Podczas wyboru trybu preselekcji przysłony komputer sam dobiera jednostki czasu naświetlenia do poszczególnych wartości przysłony.

Tryb manualny uznawany jest przez poczatkujących jako coś niemożliwego do opanowania. Jednak „nie taki diabeł straszny”. Wystarczy pilnować podziałki, która pokazuje nam „jasność zdjęcia” Optymalne warunki dla zdjęcia wg komputera aparatu , który korzysta z wbudowanego swojego miernika światła, występują wtedy kiedy wskaźnik znajdzie się po środku podziałki. Wszelkie inne większe odstępstwa będą oznaczały zdjęcie przepalone lub niedoświetlone.

Poniżej przedstawiam najbardziej popularne programy tematyczne, które znajdziemy w amatorskich i półprofesjonalnych lustrzankach oraz w większości droższych aparatów kompaktowych:

Poniżej link do symulatora, dzięki któremu można poćwiczyć ekspozycję. Zachęcam.

http://camerasim.com/embed/camera-simulator/

“Publikacja została sfinansowana ze środków pochodzących z darowizny Departamentu Stanu USA. Zawarte w niej opinie, stwierdzenia i konkluzje wyrażają przekonania autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Departamentu Stanu USA”

Informacje Samorządowe

Posted: 17 lutego 2012 in Informacja

O naszym kółku w Informacjach!!!

Zapraszam do obejrzenia, o nas od 10:37.

 

Ekspozycja

W miniony wtorek, my młodzi zapaleńcy fotografii znowu się spotkaliśmy 🙂 Przyznam, że przerabiany temat nie był zbyt łatwy i przyjemny, bo zajmowaliśmy się tym co w fotografii najtrudniejsze i stanowi o całej sztuce fotografii czyli EKSPOZYCJĄ. Staraliśmy się opanować dobieranie odpowiedniego czasu naświetlenia, przysłony, czy trybów tematycznych.

Z okazji Walentynek mieliśmy niespodziankę. Przyklejaliśmy do obiektywu czarny kartonik, w którym wycięty był kształcie serduszka. Efekt? – wszystkie światełka na zdjęciu przybierają kształt serduszek.

Następne spotkanie z młodzieżą: 28.02.2012, tematem będzie kompozycja.

Poniżej kilka zdjęć z zajęć. (Wystarczy kliknąć na zdjęcie aby wejść do galerii)

“Publikacja została sfinansowana ze środków pochodzących z darowizny Departamentu Stanu USA. Zawarte w niej opinie, stwierdzenia i konkluzje wyrażają przekonania autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Departamentu Stanu USA”

Tajniki naszej prezentacji

Posted: 13 lutego 2012 in Samouczek
Dziś zdradzę Wam treść pierwszych spotkań.
Poniżej slajdy z prezentacji wraz z opisami.

...

Na powyższym slajdzie widzimy wszystkie instytucje i firmy, dzięki którym możemy prowadzić Kółko fotograficzne.

Jest to dość kontrowersyjne, ale bardzo znane w świecie fotografów przysłowie. „Na co sprzętu kupa, jak fotograf d***” Pamiętajmy, że to, jakie zdjęcia robimy zależy przede wszystkim od nas samych, od naszego twórczego patrzenia na temat. Dopiero na drugim miejscu pomaga nam sprzęt, jakim fotografujemy i wiedza oraz umiejętności, jakie posiadamy z zakresu fotografii.

Mamy dwa podstawowe rodzaje aparatów cyfrowych. Najbardziej popularnym i najlepiej sprzedającym się, jest „kompakt” oraz bardziej zaawansowana „lustrzanka”.

W kompaktach światło pokonuje prostą drogę, przechodzi przez obiektyw pada na matrycę, która rejestruje obraz i przesyła go na ekran LCD. Na ekranie LCD widzimy prawdziwy kadr, natomiast gdy spojrzymy przez wizjer, obraz będzie nieco przesunięty w którąś stronę.

W lustrzankach sprawa jest nieco bardziej skomplikowana, w wizjerze oglądamy prawdziwy obraz, ale nie widzimy go wcale na LCD (choć są wyjątki). Światło w lustrzance przechodzi dość złożoną drogę, którą obrazuje żółta linia na zdjęciu. W momencie naciśnięcia spustu migawki lustro jest podnoszone do góry, a migawka odsłania matrycę.

Obiektyw jest jednym z podstawowych podzespołów aparatu fotograficznego, mającym decydujące znaczenie, dla jakości wykonywanych fotografii.

Wybierając obiektyw powinnyśmy zwracać uwagę na „hieroglify”, które są na nim wypisane…

Pierwszą wartością jest długość ogniskowej. Im ogniskowa jest większa tym większy będzie uzyskany obraz. Jeśli przykładowo staniemy w pewnej odległości od danego obiektu i sfotografujemy go najpierw obiektywem o ogniskowej 50 mm, a następnie z tego samego miejsca wykonamy drugą fotografię, używając obiektywu 100mm, to obraz tego przedmiotu na drugim zdjęciu będzie dwukrotnie większy, mówiąc bardziej odrazowo przedmiot nam się przybliży. Jednak wraz ze wzrostem ogniskowej maleje kąt widzenia obiektywu, czyli zawęża się obszar, który będzie ukazany na zdjęciu.

Drugą wartością jest jasność i właśnie za to płacimy najwięcej przy kupnie sprzętu. Określa ją ilość światła wpadającego do obiektywu przy całkowicie otwartej przysłonie. Oczywiście im obiektyw jaśniejszy tym lepszy. Umożliwia wtedy robienie zdjęć w trudnych warunkach oświetleniowych.

Na jakość wykonanej odbitki olbrzymi wpływ ma format, w jakim zapisane zostało wykonane zdjęcie. Wszystkie cyfrówki dysponują możliwością zapisywania zdjęć w formacie JPEG. Jest to bardzo popularny format, zajmuje mało miejsca, ale niestety zapisując w JPGu tracimy na jakości. Wiele lepsze są TIFFy lub RAWy. Szczególnie te ostatnie są godne polecenia gdyż w późniejszej obróbce możemy z nich wiele „wyciągnąć”.

Generalnie fotografia to światło. Światło jest elementem bez którego fotografia nie powstanie. Mamy dwa podstawowe rodzaje światła: światło zastane i światło błyskowe.

Fotografią wykonaną w świetle zastanym jest każda fotografia wykonana bez pomocy lampy błyskowej lub innego źródła światła „z zewnątrz”. Efektem takiego podejścia jest zdjęcie w pewien sposób naturalne, pokazujące fotografowaną scenę dokładnie tak, jak widział ją fotograf i inni jej uczestnicy.

Każdy fotograf wie, że światło zmienia się w ciągu dnia.  Najlepsze fotografie powstają wkrótce po wschodzie słońca lub późnym popołudniem, są to tzw. „złote godziny”. Właśnie w tych porach dnia światło jest wyjątkowo miękkie i delikatne.  Słońce jest wtedy nisko i daje złotawe światło. W środku słonecznego dnia musimy być przygotowani na zupełnie inne warunki. Promienie są ostre, kolory zyskują na intensywności, ale kontrasty są mocniejsze, a cienie krótsze i mocniej zarysowane. Pojawiają się cienie w oczodołach co sprawia, że jesteśmy podobni do pandy, a pod nosem robi nam się wąsik. Charakter światła zmieni się całkowicie, kiedy na niebie pojawią się chmury, które rozpraszają światło i czynią je miękkim.

Lampa błyskowa to sztuczne źródło światła, dające krótki, jasny błysk, którego światło podobne jest do dziennego. Wbudowana w aparat lampa błyskowa sprawdzi się jednak przy dość małej odległości od fotografowanego obiektu, bo nie ma dużego zasięgu. Lampa błyskowa to przydatne urządzenie, jednak trzeba się nauczyć właściwie z niej korzystać. Z lampą wbudowaną w aparat nie mamy dużego wyboru, możemy skorzystać z jakiegoś trybu pracy lampy, który zaproponował nam producent. Sprawa wygląda inaczej z lampą zewnętrzną, którą możemy dowolnie wykręcać, odbijać światło od ścian lub sufitu, lub założyć dyfuzor. Te zabiegi spowodują, że światło będzie miękkie, a zrobione zdjęcie bez kontrastów i cieni.

Niezależnie od tego, przy jakim świetle fotografujemy, zawsze pamiętajmy o balansie bieli. Parametr ten wpływa na odcienie kolorów na zdjęciu (co jest głównie widoczne na kolorze białym, ale różnice widać także na innych kolorach). Ustawienie balansu bieli polega na określeniu rodzaju światła przy jakim robimy zdjęcie. Najprostsze aparaty kompaktowe ustawiają balans bieli automatycznie. Większe możliwości dają bardziej zaawansowane kompakty, w których możemy określić, czy robimy zdjęcie w świetle słonecznym, przy zachmurzonym niebie, sztucznym jarzeniowym lub sztucznym żarowym. Lustrzanki natomiast pozwalają na wprowadzenie wzorca bieli lub na określenie temperatury barwowej wyrażonej w stopniach Kelvina.

ISO oznacza czułość matrycy światłoczułej. W aparatach analogowych matrycą była klisza,  gdy kupowaliśmy kliszę były na niej dwa oznaczenia: ilość klatek (36) i czułość (200). W aparatach cyfrowych matryca jest elektronicznym sercem aparatu i możemy zmieniać jej czułość w ustawieniach. Trzeba wiedzieć, że podwyższenie jej wartości sprawi, że zdjęcie wyjdzie jaśniejsze w trudnych warunkach oświetleniowych, ale jednocześnie spowoduje to, wystąpienie na zdjęciu szumów, które obniżą jakość zdjęcia.

Ekspozycja to ilość światła padającego na matrycę potrzebna do zrobienia prawidłowo naświetlonego zdjęcia. Główny wpływ na naświetlenie mają dwa elementy:  przysłona, czas naświetlania. Operowanie tymi wielkościami stanowi o całej sztuce fotografii. Mogą być one w pełni regulowane przez fotografa w trybie manualnym lub przez aparat w trybie auto.

Czas naświetlenia regulujemy dzięki migawce, ma ona wpływ na to, jak długo promienie światła padają na matryce aparatu.

Czasy otwarcia migawki liczone są w ułamkach sekundy (1/2000, 1/1000, 1/500, 1/250, 1/125, 1/60, 1/30, 1/15, 1/8, 1/4, 1/2) gdzie np. 1/2 oznacza pół sekundy, a 1/30 jedna trzydziestą część sekundy. Migawka może być także otwarta dłużej, wtedy liczy się ją w całkowitych sekundach (1″, 2″, 4″,8″…).

W warunkach słabego oświetlenia konieczne są dłuższe czasy naświetlania, czyli przez dłuższy czas promienie będą wpadać na nasza matrycę, przez co zdjęcie będzie lepiej naświetlone, czyli jaśniejsze. Przy mocnym świetle stosujemy krótsze czasy, aby nie prześwietlić zdjęcia. Jeżeli wybierzemy długi czas naświetlania np. kilka sekund, każdy ruch w kadrze zostanie odwzorowany na zdjęciu. Dlatego też robiąc zdjęcia nocne, zwykle konieczne jest zamontowanie aparatu na statywie. Często długie czasy stosuje się celowo, aby ukazać na zdjęciu ruch, przez co wydaje się bardziej dynamiczne.

Przysłona jest to mechaniczna część aparatu, a właściwie obiektywu, składająca się z nachodzących na siebie, wyprofilowanych blaszek. Celem tego mechanizmu jest regulacja ilości światła padającej na matrycę. Zwykle przysłona oznaczana jest, jako f – na przykład f2,8. Im owa wartość jest wyższa, tym przysłona przepuszcza mniej światła. Im niższa jest wartość przysłony tym obiektyw jest jaśniejszy i zrobimy nim jasne zdjęcie w trudnych warunkach.

Przysłona poza regulacją stopnia naświetlenia zdjęcia, wpływa także na głębię ostrości. Jest to obszar na zdjęciu, w którym wszystkie elementy są ostre. Im większą ustawimy przysłonę tym większą uzyskamy głębię ostrości, czyli cały obszar zdjęcia będzie ostry, ale również zatrzymamy więcej światła i zdjęcie będzie ciemniejsze, więc musimy to zrekompensować dłuższym czasem naświetlania lub większą czułością ISO. Duża głębia ostrości przydatna jest przy robieniu zdjęć krajobrazów lub oddalonych obiektów. Wtedy powinniśmy używać dużej przysłony. Natomiast przy zdjęciach typu portret itp., kiedy to zależy nam na uwidocznieniu pierwszego planu, powinniśmy używać niskiej przysłony, co zmniejsza głębię ostrości i sprawia, że pierwszy plan jest ostry, a tło jest lekko rozmyte.

Niezależnie od tego, co fotografujemy na zdjęciu będzie się liczyło światło i kompozycja kadru.

Najczęstszym sposobem kadrowania zdjęć przez początkujących jest kompozycja centralna. Ustawiamy fotografowaną osobę (zabytek, kwiatek itp.) w samym środku klatki i naciskamy spust. Kompozycja centralna ma niewątpliwie zalety, ale symetria jest statyczna, potrafi nudzić i nie najlepiej oddaje emocje.  Istnieje coś takiego jak linie złotego podziału i mocne punkty.  Ludzkie oko jest tak skonstruowane, że gdy spogląda na zdjęcie najpierw zauważa te właśnie punkty. Poprawnie skomponowane zdjęcie powinno zawierać ważny element, w którymś z tych punktów. Gdy robimy portret, w mocnym punkcie powinno znaleźć się któreś oko, gdy robimy całą postać, w punkcie powinna znaleźć się głowa, a przy zachodzie słońca umieśćmy tam słońce. Jeżeli fotografujemy krajobraz, horyzont powinien pokrywać się z którąś ze złotych linii.

Centralne ustawienie postaci, prosty symetryczny układ będzie pasował, kiedy fotografowana scena również jest symetryczna.

Ciekawą aranżacją może byś fotografia wykonana przez „coś”, kiedy to „coś” utworzy nam naturalna ramkę.

Kiedy fotografujemy obiekty w ruchu, lub osobę patrzącą w którąś stronę – starajmy się zostawić w kadrze trochę miejsca od strony, w kierunku której zmierza ruch, czy wzrok. Najlepiej około dwie trzecie klatki. Unikniemy w ten sposób wrażenia, że fotografowany obiekt ucieka nam ze zdjęcia.

Przy fotografowaniu ludzi, unikajmy kończenia kadru w miejscu, gdzie dana postać ma stawy. Może to brzmieć drastycznie, ale tnijmy w połowie kości.

Nie kadrujmy zbyt szeroko. Fotografia powinna zawierać tylko te elementy, które są niezbędne do przekazania myśli fotografa, nawet jeśli jest to proste przesłanie: „jest ładna pogoda, świetnie się bawimy na plaży”. Nie jest konieczne aby poza nami na zdjęciu znalazły się jeszcze wszystkie inne osoby z plaży. Czasem warto podejść bliżej, aby w kadrze znalazło się tylko to co ważne.

Wiele zależy od tego z jakiego punktu widzenia fotografujemy. Gdy fotografujemy z perspektywy żabiej, fotografowany obiekt wydaje się wieeelki, natomiast gdy fotografujemy z góry, obiekt wydaje się malutki.

Dlatego jeżeli chcemy kogoś optycznie wyszczuplić róbmy mu zdjęcia z góry.

Podobnie jak kiedyś w erze aparatów analogowych gdy wywoływano zdjęcia w ciemni, poprawiło się w miarę możliwość kontrast, jasność, itp, w erze aparatów cyfrowych odpowiednikiem ciemni są programy komputerowe wykorzystywane w edycji zdjęć cyfrowych. W odróżnieniu do malutkich możliwości obróbki fotografii analogowej, fotografia cyfrowa może być obrabiana pod różnymi względami. Możemy poprawić lub osłabić kontrast kolorów i światłocieni, możemy zwiększyć natężenie koloru, ale również i zmniejszyć lub całkowicie pozbawić zdjęcia kolorów. Możemy rozjaśnić na zdjęciu elementy ważne, a elementy odwracające uwagę ściemnić . To są tylko nieliczne przykłady modyfikacji jakimi możemy poddać fotografię cyfrową.

“Publikacja została sfinansowana ze środków pochodzących z darowizny Departamentu Stanu USA. Zawarte w niej opinie, stwierdzenia i konkluzje wyrażają przekonania autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Departamentu Stanu USA”

W środę 8.02.2012 spotkaliśmy się z grupą dorosłych, aby zacząć naszą wspólna przygodę z fotografią. W tej grupie, podobnie zresztą jak w grupie młodzieży, mamy osoby, które mają już na swoim koncie pewne osiągnięcia z fotografii, są autorami wystaw, jednak prezentują skromną postawę: „zawsze można się jeszcze czegoś nauczyć”. Inni po prostu lubią fotografować i chcą robić to dobrze, a jeszcze inni chcą robić DOBRE zdjęcia swoim bliskim.

W czasie spotkania wspólnie przebrnęliśmy przez teorię tajników fotografii. Jedne tematy bardziej się rozjaśniły, inne okazały się oczywiste, a jeszcze inne „czarną magią”. Mamy nadzieję, że dzięki uczęszczaniu na kółko wszystko będzie łatwe i przyjemne.

Kolejne spotkanie 22.02.2012r., na którym przejdziemy do praktyki 🙂

Korzystając z okazji pozwolę sobie zareklamować wystawę fotografii, którą można oglądać w Morąskim Ratuszu. Autorkami zdjęć są Panie, które zaczęły uczęszczać na Kółko. Szczególnie polecam zdjęcia o tematyce zimowej. Wystawę można podziwiać od wtorku do piątku w godzinach. 12.00 – 15.00, do końca lutego.

Poniżej kilka zdjęć z zajęć, wykonane przez prowadzącego kółko Huberta Kalinowskiego.

Fot: Hubert Kalinowski
Fot: Hubert Kalinowski
Fot: Hubert Kalinowski
Fot: Hubert Kalinowski

 

 

 

“Publikacja została sfinansowana ze środków pochodzących z darowizny Departamentu Stanu USA. Zawarte w niej opinie, stwierdzenia i konkluzje wyrażają przekonania autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Departamentu Stanu USA”

We wtorek (7.02.2012) odbyło się w naszej bibliotece pierwsze spotkanie kółka fotograficznego (grupy młodzieży). Spotkanie miało charakter bardziej organizacyjny, musieliśmy dokonać kilku formalności, podpisać druczki, przedstawić program itp. Mieliśmy okazję trochę się poznać, opowiedzieć o sobie. Okazało się, że wszyscy jesteśmy pozytywnie zakręceni na punkcie fotografii.  Na zakończenie omówiliśmy najważniejsze zagadnienia z zakresu fotografii, aby mieć ogólne pojęcie o tym czego będziemy się uczyć. Następne spotkanie grupy młodzieży odbędzie się w walentynki 🙂 14.02.2012. o godzinie 17.00. Planujemy zagłębić się w tajniki ekspozycji, a z okazji walentynek …. będzie niespodzianka!

Poniżej kilka zdjęć ze spotkania wykonane przez jednego z uczestników kółka.

JF

JF

JF

JF

JF

JF

JF

JF

JF

 

 

 

“Publikacja została sfinansowana ze środków pochodzących z darowizny Departamentu Stanu USA. Zawarte w niej opinie, stwierdzenia i konkluzje wyrażają przekonania autora i niekoniecznie odzwierciedlają stanowisko Departamentu Stanu USA”